Καλώς την Αμάλ! Δεν μας είσαι άγνωστη. Σε ξέρουμε από παλιά, εδώ στον Πειραιά. Ήσουν μαζί με τους χιλιάδες πρόσφυγες που πριν από έναν αιώνα καταφέρατε να προσεγγίσετε τις ακτές του, περάσατε από τους λασπωμένους δρόμους του, αντέξατε τις κακουχίες, χτίσατε το σπιτικό σας, φτιάξατε γειτονιές, κάνατε αυτή την πόλη πατρίδα σας και συν-δημιουργήσατε την ιστορία της. Ήσουν κάτω στο λιμάνι το 2015-16, στην Ε1 και την Ε2, μαζί με τα άλλα παιδιά που αφήσατε τα παπούτσια σας στον τόπο σας, γιατί βίαια σας έσπρωξαν σε μια ασύλληπτη οδύσσεια. Και είδες βλέμματα που έμοιαζαν με το βλέμμα των γονιών σου και άκουσες μουσικές που σου θύμιζαν τους ήχους της πατρίδας σου και έφαγες φαγητά -λίγο διαφορετικά από τα δικά σας- μα τα βρήκες νόστιμα και ήπιες τσάι που σου φάνηκε πικρό και ζήτησες ευγενικά δύο ακόμα κύβους ζάχαρης. Και αποκοιμήθηκες με ένα νανούρισμα που σε έκανε να νιώθεις ασφαλής μέσα στην ευαλωτότητά σου.
Είμαστε πλάι σου σε αυτό το μακρύ ταξίδι της αναζήτησης, του επαναπροσδιορισμού και της χάραξης του δρόμου που οδηγεί, εσάς τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, σε ό,τι πολύ λαχταράτε· την επανένωση με τις οικογένειές σας, την ασφάλεια, την εστία, τη μόρφωση, την αποδοχή.
Σ’ ευχαριστούμε που επέλεξες την πόλη-λιμάνι μας για να ξαποστάσεις και σε αποχαιρετούμε με ένα χαμόγελο, γιατί σίγουρα στην επόμενη στάση ένα άλλο καλωσόρισμα σε περιμένει… Goodbye and hello*, μικρή Αμάλ! #pireas4all
* Goodbye and hello: Τραγούδι από το ομώνυμο άλμπουμ του Tim Buckley│1967